Rokitnik to gatunek naturalnie występujący na wybrzeżach morskich oraz w dolinach rzek Europy i Azji. W Polsce rośnie dziko jedynie nad Bałtykiem, gdzie objęty jest ochroną. Jego liście intensywnie odprowadzają wilgoć, a owoce od wieków wykorzystywane są w pielęgnacji skóry – w Tybecie i na Syberii przygotowywano z nich odżywcze maseczki. Roślina wyróżnia się wysoką odpornością na mróz i trudne warunki środowiskowe.
Zastosowanie: Rokitnik to krzew liściasty, który zrzuca liście na zimę. Dorosłe egzemplarze osiągają około 3–3,5 metra wysokości. Młode pędy są sztywne, rozgałęzione i często zakończone cierniami. Owoce nadają się do przetworów – soków, dżemów, galaretek czy musów. Wyróżniają się wyjątkowym składem: miąższ zawiera około 10% oleju, a same owoce są bogate w witaminy B, K, P, E, C, kwas foliowy oraz prowitaminę A i D. Co ważne, witamina C zachowuje stabilność nawet podczas obróbki termicznej i przechowywania.
Kwitnienie i owocowanie: Kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, w marcu i kwietniu, jeszcze przed rozwojem liści. Rokitnik jest rośliną dwupienną – krzewy żeńskie tworzą żółte kwiaty i owoce, natomiast męskie wytwarzają pyłek. Owoce dojrzewają do intensywnego pomarańczowego koloru i pozostają na gałązkach przez całą zimę. Do owocowania wystarczy jeden krzew męski na pięć żeńskich. Zbiór świeżych owoców jest trudny, ponieważ mocno trzymają się pędów i są kwaśne. Najłatwiej zebrać je po zamrożeniu – najpierw ścina się gałązki, usuwa liście, mrozi, a następnie szybko oddziela owoce.
Pielęgnacja: Rokitnik najlepiej rośnie w pełnym słońcu i wymaga regularnego podlewania tuż po posadzeniu. Potrzebuje przestrzeni i nie toleruje bliskiego sąsiedztwa innych roślin, zwłaszcza w młodym wieku. Najlepiej czuje się na glebach piaszczystych, zasadowych, bogatych w wapń i fosfor. Jest odporny na mróz i letnie przesuszenie. Sadzonki najlepiej sadzić wczesną jesienią, zachowując odstęp 1–2 metrów między krzewami. Po przyjęciu się rośliny pielęgnacja jest minimalna.
Cięcie: Rokitnik nie wymaga formowania. Wystarczy usuwać suche lub uszkodzone pędy.















